Ιστορική ομιλία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Βουλή

Γράφει ο/η

newsroom

Μηνύματα για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, την οικολογική κρίση και το διεθνές δίκαιο εξέπεμψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, που μίλησε σήμερα σε ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για πρώτη φορά από το 1999.

Στην προσφώνησή του, ο πρόεδρος της Βουλής χαρακτήρισε το Πατριαρχείο «καράβι που διαπλέει τους αιώνες» και τόνισε ότι στο πρόσωπό του «χρωστάμε την ύπαρξη, τη συνοχή και τη συνέχειά μας ως Έθνος». Σημείωσε τη διπλή επέτειο, ήτοι τα 35 χρόνια στον Οικουμενικό Θρόνο και τα 65 χρόνια ιερατικής αποστολής και απένειμε το μετάλλιο ως «μικρή ένδειξη τιμής και σεβασμού».

Παραλαμβάνοντας το Χρυσό Μετάλλιο του Κοινοβουλίου από τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, παρουσία και του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, δήλωσε ότι η τιμή ανήκει στη «Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης».

O  Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας σημείωσε ότι η ειρήνη «είναι ανέφικτη άνευ της ειρήνης μεταξύ των θρησκειών» και πρόσθεσε ότι η Εκκλησία στηρίζει κάθε ειλικρινή ειρηνευτική πρωτοβουλία. Tόνισε πως «η ειρήνη δεν υπήρξε ποτέ αυτονόητη κατάσταση, αλλά κατάκτηση», ως αποτέλεσμα εμπνευσμένων πρωτοβουλιών γενναιότητας και αυτοθυσίας.

Όπως ανέφερε, «αγωνιζόμεθα αδιαλείπτως διά τη θρησκευτική ενότητα και τον ενοποιητικό ρόλο των θρησκειών. Θεωρούμε τον φονταμενταλισμό έκπτωση του θρησκευτικού βιώματος και ένα ουδόλως συμφυές με την πίστη φαινόμενο. Η γνησία πίστις είναι ο αυστηρότερος κριτής του θρησκευτικού φανατισμού και της μισαλλοδοξίας».

Αιχμηρός ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην κριτική του για τις εμπόλεμες συρράξεις διεθνώς, αν και απέφυγε να αναφερθεί σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Όπως είπε, η Realpolitik «έχει κατισχύσει πλήρως» του Διεθνούς Δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, ενώ ο δημόσιος λόγος κυριαρχείται από γεωπολιτικές και γεωοικονομικές θεωρήσεις.

Παράλληλα, ανέφερε ότι ο φονταμενταλισμός συνιστά «έκπτωση του θρησκευτικού βιώματος», προσθέτοντας ότι η ειρήνη μεταξύ πολιτισμών είναι ανέφικτη χωρίς συμφωνία μεταξύ θρησκειών.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αφιέρωσε το μεγαλύτερο τμήμα της ομιλίας του στα ανθρώπινα δικαιώματα, χαρακτηρίζοντας την Οικουμενική Διακήρυξη του 1948 ως «πιθανώς το γνωστότερο νομικό κείμενο στον σύγχρονο κόσμο».

Ο ίδιος διαπίστωσε ότι υπάρχουν τρεις απειλές: πρώτον, τα κράτη που βλέπουν τα δικαιώματα ως «δούρειο ίππο της Δύσης» προκειμένου να επικρατήσουν πολιτισμικά, δεύτερον, θρησκευτικές κοινότητες που θεωρούν τα δικαιώματα ως απειλή για τις παραδόσεις τους, και τρίτον, τη μετανεωτερική σκέψη που απορρίπτει τη δυνατότητα καθολικών αξιών.

Ωστόσο, σημείωσε ότι «στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υπάρχει ενιαία αξιολόγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Σχετική συμφωνία υπάρχει μόνο στα κοινωνικά δικαιώματα. Μια συνολικά απορριπτική στάση, είπε, πηγάζει από «παρανόηση τόσο των δικαιωμάτων, όσο και του ορθόδοξου ήθους». Μάλιστα, επισήμανε ότι από τη στιγμή που η θρησκευτική ελευθερία κατέχει κεντρική θέση στα δικαιώματα και θεωρείται κριτήριο κράτους δικαίου, η Εκκλησία δεν μπορεί να τα απορρίπτει χωρίς να υπονομεύει τη δική της προστασία.

Την ίδια ώρα, υπογράμμισε ότι η υποχώρηση του θρησκευτικού προσανατολισμού δεν ενισχύει αλλά αποδυναμώνει τα δικαιώματα. Χωρίς πνευματικές αξίες, προειδοποίησε, τα ανθρώπινα πράγματα κινδυνεύουν να καταλήξουν σε «πόλεμο πάντων εναντίον πάντων».