Δευτέρα 23.11.2020 | Εορτάζουν: Αμφιλόχιος, Αμφιλοχία, Έλενος, Λένος

Κονγκό: Αντί της Ελλάδος!

ΑΠΟΨΕΙΣ18.01.2020 | 12:39 μμ

Γράφει ο/η

newsroom

Γράφει ο/η newsroom

Η ανακοίνωση των κρατών που θα συμμετάσχουν στην Διάσκεψη του Βερολίνου, όπου αποκλείστηκε η Ελλάδα, ενώ συμμετέχει για παράδειγμα το Κονγκό, υπήρξε μια ακόμα οδυνηρή έκπληξη. Ο αποκλεισμός της χώρας μας από τη διάσκεψη για την επίλυση της εμφύλιας κρίσης στη Λιβύη από Μέρκελ και Πούτιν, κατόπιν αιτήματος του Ερντογάν για μία ακόμα φορά, κατέδειξετην οδυνηρή πραγματικότητα για τη χώρα μας, στη σημερινή παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα.

Του Γεωργίου Παπασίμου

Παρά τις ρητορείες και τα φληναφήματα του πολιτικού προσωπικού εξουσίας της χώρας, πρωτίστως για εσωτερική κατανάλωση, σε μια αποδυναμωμένη κοινωνία από τον δεκαετή μνημονιακό «οδοστρωτήρα», τίποτα δεν μπορεί να κρύψει τις γυμνές αλήθειες, με τις οποίες οφείλουμε, ως έθνος, να πορευθούμε και να αναδιοργανωθούμε, πριν επέλθουν νέοι εθνικοί «ακρωτηριασμοί».

Δεν μπορούν, πλέον, ούτε ως ψευδαισθήσεις να σταθούν τα, μέχρι τώρα, αφηγήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, περί υπάρξεως «ομπρέλας προστασίας» λόγω της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ κ.λπ. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη Γερμανία, η οποία, για μια ακόμα φορά, ως παραδοσιακή πιστή σύμμαχος της Τουρκίας, φέρεται δολίως απέναντι στην Ελλάδα, αποκλείοντάς την από την Σύσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, ενεργώντας ως προστάτης των τουρκικών συμφερόντων απέναντι σε μία χώρα, που είναι μέλος της Ε.Ε., αλλά και τους υπόλοιπους ισχυρούς παράγοντες και «αρμούς» της Δύσης στη σημερινή ρευστή γεωπολιτική περίοδο.

Αποδεικνύεται, αντικειμενικά, ότι η φερόμενη ως εθνική στρατηγική της Ελλάδας, του ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν», με την έννοια, μάλιστα, του δεδομένου κράτους – «πελάτη», όχι μόνο δεν αποτελεί πλέον«ομπρέλα προστασίας» για τα εθνικά μας θέματα, αλλά, πιθανότατα, μπορεί να μετατραπεί και σε «θηλειά στον λαιμό» της, λόγω της προσφοράς αυτής ως «θύματος» κατά την επίλυση των πολύπλοκων αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων στην περιοχή.

Η μέχρι τώρα ακολουθούμενη πολιτική της Ελλάδας, ως πιστής και προβλέψιμης συμμάχου των Η.Π.Α. και μέλους του ΝΑΤΟ, και η πλήρης υποταγή της στα ξένα δυτικά κέντρα (πρωτίστως στης Γερμανίας, λόγω της οικονομικής μας χρεωκοπίας), έχει αρνητικότατες συνέπειες για τα εθνικά θέματα. Και αυτό, γιατί οι δύο τελευταίες κυβερνήσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Ν.Δ., έχοντας δηλώσει την πλήρη υποταγή τους στις Η.Π.Α., μετέτρεψαν τη χώρα σε εκτελεστικό όργανο των ξένων συμφερόντων. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία υπαγόρευσαν οι Η.Π.Α. και η Γερμανία, με την οποία θίχτηκαν σοβαρά εθνικά συμφέροντα, αφού αναγνωρίσαμε στο γειτονικό κράτος μακεδονική εθνότητα και γλώσσα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά διαρρήξαμε τότε τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, της οποίας απελάσαμε απροειδοποίητα δύο διπλωμάτες, που, υποτίθεται, κινούνταν εναντίον της συμφωνίας αυτής !!!

Αυτό, σε συνδυασμό με την εσπευσμένη και υπαγορευμένη αναγνώριση του αυτοκέφαλου της Ουκρανικής εκκλησίας από την Εκκλησία της Ελλάδος, έχουν δημιουργήσει συνθήκες «πάγου» με τη Ρωσία. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τα ελληνικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή. Παρατηρούμε, χωρίς καμία αντίδραση, τον Πούτιν να έχει μετατραπείσε «μεγάλο προστάτη» των τουρκικών συμφερόντων τόσο στη Συρία, όπου μετά το «ξεπούλημα» των Κούρδων από τις Η.Π.Α. και τη Ρωσία, εγκατέστησε τον εντός του συριακού εδάφους, όσο και στη Λιβύη, όπου από «ταραξίας» του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας περί μη αποστολής στρατιωτικών δυνάμεων μετατρέπεται, ελέω Πούτιν και Μέρκελ, σε εγγυητή της επιδιωκόμενης κατάπαυσης του πυρός και του λιβυκού εμφυλίου πολέμου.

Εκ των ανωτέρω πραγματικών συνθηκών στην ευρύτερη περιοχή, συνάγεται ότι η Ελλάδα απέναντι στον άμεσο τουρκικό κίνδυνο είναι μόνη της. Ουδείς τρίτος θα παρέμβει, προκειμένου να αντιμετωπισθεί τυχόν επιχείρηση παραβίασης αμέσων κυριαρχικών δικαιωμάτων της από την Τουρκία, όπως η τελευταία προαναγγέλλει, αποστέλλοντας ερευνητικά σκάφη και γεωτρύπανα στην ελληνική ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης και στην περιοχή του Καστελλόριζου, τις οποίες επιχειρεί να ενσωματώσει με το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Αυτή η πικρή, γυμνή αλήθεια, που κονιορτοποιεί τη μέχρι τώρα καταστροφική κατευναστική πολιτική της πολιτικοοικονομικής «ελίτ» της Ελλάδας, κυρίως κατά την ύστερη περίοδο της Μεταπολίτευσης και κατά την περίοδο της μνημονιακής κηδεμονίας, επιβάλλει νέες άμεσες εθνικές υποχρεώσεις για την προστασία των δικαιωμάτων του Ελληνισμού στην περιοχή. Επιβάλλει πρωτίστως μια νέα εθνική στρατηγική, η οποία θα στοχεύει στην ισχυροποίηση της αποτρεπτικής δυνατότητας της χώρας έναντι του τουρκικού επιβολέα. Μία τέτοια αποτρεπτική στρατηγική προϋποθέτει την ποιοτική και ποσοτική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, την επιθετική ενεργοποίηση της ελληνικής διπλωματίας εν μέσω των σημερινών ρευστών συνθηκών και την πολιτική εθνική ομοψυχία στο εσωτερικό της χώρας.

Η ΕΡΕΥΝΑσχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Η ΕΡΕΥΝΑδιαβάστε επίσης
Η φρέσκια γεύση που δίνετε στην ημέρα σας... Nature Spot e-shop