Πέμπτη 13.08.2020 | Εορτάζουν: Δεν υπάρχουν γιορτές για σήμερα

Μέρκελ – Ερντογάν: Χαμόγελα και συμφέροντα

ΑΠΟΨΕΙΣ25.01.2020 | 2:18 μμ

Γράφει ο/η

newsroom

Γράφει ο/η newsroom

Με αφορμή την επίσκεψη Μέρκελ στην Τουρκία και τον προηγηθέντα αποκλεισμό της Ελλάδας από τη διάσκεψη του Βερολίνου για το πρόβλημα της Λιβύης, είναι χρήσιμο να φωτιστούν, στην πραγματική διάσταση τους, οι διαχρονικά ισχυρές σχέσεις της Γερμανίας με την Τουρκία.

Του Γεωργίου Παπασίμου

Το θέμα αυτό είναι κρίσιμο για τα εθνικά μας συμφέροντα λόγω της Τουρκικής επιθετικότητας, που έχει ενταθεί επικίνδυνα το τελευταίο διάστημα. Επιθετικότητα που υποθάλπεται από το Βερολίνο, τη στιγμή που η Ελλάδα, ως μέλος της Ε.Ε.,  θα ανέμενε την ουσιαστική στήριξη της. Πλην όμως, η γερμανοποίηση της Ε.Ε.,  που επιτεύχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, έχοντας μετατρέψει αυτήν  σε μια χαλαρότατη ομοσπονδία στην εξωτερική και αμυντική πολιτική με αντιθετικές και αποκλίνουσες εθνικές βλέψεις των μελών της, σε συνδυασμό με τις μεγάλες γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την ρευστότητα στα πλαίσια του «φθινοπώρου της αμερικανικής ηγεμονίας» και της ανάδυσης νέων πόλων ισχύος στην παγκόσμια σκηνή, ακυρώνει κάθε έννοια ουσιαστικής στήριξης της Ε.Ε. στα μείζονα εθνικά θέματα της Ελλάδος και της Κύπρου.

Αυτό, όπως γίνεται αντιληπτό, διαλύει παντελώς την ισχυρότερη σύγχρονη ψευδαίσθηση που καλλιεργήθηκε από το πολιτικό προσωπικό εξουσίας, καθ’ όλητην μεταπολίτευση και την μνημονιακή περίοδο, περί ύπαρξης ευρωπαϊκής ομπρέλας. Άλλωστε, το κύριο επιχείρημα εισόδου της χώρας στην Ε.Ο.Κ. το 1981 και της ένταξης της, παντελώς απροετοίμαστης, στο σκληρό πυρήνα του ευρώ το 2001, ήταν η εξασφάλιση της προστασίας της Ελλάδος, έναντι των Τουρκικών αναθεωρητικών επιδιώξεων. Έτσι, ο δεκαετής μνημονιακός αποκλεισμός της στοιχειώδους ενίσχυσης της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας, συνιστά έγκλημα μεγάλων ιστορικών διαστάσεων.

Οι γερμανο-τουρκικές σχέσεις πάνε πολύ πίσω, στην απαρχή της ένωσης των γερμανικών κρατιδίων και την δημιουργία της γερμανικής αυτοκρατορίας υπό τον Μπίσμαρκ το 1871. Από τότε, οι σχέσεις μεταξύ της τότε γερμανικής αυτοκρατορίας, που αναζητούσε ηγεμονικό ρόλο στην Ευρώπη, έναντι των ισχυρών δυνάμεων της Γαλλίας και της Βρετανίας, με την οθωμανική αυτοκρατορία, που βρισκόταν σε πορεία πολιτικής και κοινωνικής αποδόμησης, απέκτησαν στρατηγικό βάθος σε πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο.

Η συνεργασία τους πέραν των αρχικών οικονομικών δραστηριοτήτων, ως ισότιμων εταίρων, μετατράπηκε και σε στενή στρατιωτική συνεργασία, με αποτέλεσμα η Τουρκία να συμμετάσχει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των κεντρικών δυνάμεων. Οι στενές αυτές σχέσεις συνεχίστηκαν και μετά την πτώση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, με τους νεότουρκους και στη συνέχεια με τον Κεμάλ, αφού οι Γερμανοί ανέλαβαν την αναδιοργάνωση τουρκικού στρατού, έχοντας,μάλιστα, πρωταγωνιστικό ρόλο στην τουρκική πολιτική του βίαιου εκτοπισμού και της γενοκτονίας των μη τουρκικών μειονοτήτων (Αρμενίων, Ποντίων, Ελλήνων κλπ). Στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο, η Τουρκία παρέμεινε επιτήδεια ουδέτερη, ενισχύοντας έτσι την προσπάθεια της χιτλερικής Γερμανίας να καταλάβει την Ευρώπη, έχοντας συστηματική επωφελή, για την ίδια, εμπορική συνεργασία με το ναζιστικό καθεστώς, καθ΄ όλη την περίοδο ως το 1945, που τυπικά τότε κήρυξε το πόλεμο όταν, ήδη, είχε καταρρεύσει ο ναζιστικός άξονας,

Στο οικονομικό επίπεδο, οι σχέσεις των δύο χωρών είναι στενότατες και σημαντικές. Οι τουρκικές εξαγωγές προς τη Γερμανία, φτάνουν περίπου στα 18 δις δολάρια, όντας ο σπουδαιότερος προορισμός τους, ενώ σημαντικότατες είναι οι εισαγωγές από τη Γερμανία σε μηχανήματα, ηλεκτρονικά, οχήματα κλπ,  που φτάνουν στα 23 δις δολάρια περίπου. Τέλος, μεγάλες είναι οι εισαγωγές της Τουρκίας σε οπλικά συστήματα. Σημειωτέον, σήμερα, κατασκευάζονται 6 υποβρύχια τύπου 214 (αντίστοιχα του Παπανικολής), όταν στον κόσμο υπηρετούν 4 υποβρύχια τέτοιου τύπου στην Ελλάδα, 2 στην Πορτογαλία και 7 στη Νότιο Κορέα. Μάλιστα, το πρώτο οχτάμηνο στου 2019, οι εξαγωγές στρατιωτικού υλικού της Γερμανίας προς την Τουρκία, έφτασαν στο ποσό ρεκόρ των 250 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ!

Τα παραπάνω ενδεικτικά στοιχεία είναι απολύτως διαφωτιστικά για τους ακατάλυτους δεσμούς Γερμανίας και Τουρκίας, που τα προηγούμενα χρόνια λόγω της διαίρεσης της Γερμανίας και της επικάλυψης τους από τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν ήταν απολύτως εμφανή, αλλά συσκοτίζονταν με αποτέλεσμα επί πολλά χρόνια, το πολιτικό προσωπικό εξουσίας της Ελλάδας να ομνύει στην γερμανο-ελληνική φιλία!

Δεν υπάρχει όμως καμία δικαιολογία περί αυτού, αφού την πραγματική αυτή διάσταση, την είχε αναδείξει το 1993 ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής Παναγιώτης Κονδύλης, στο επίμετρο του βιβλίου του «Θεωρία πολέμου» για της ελληνο-τουρκικές σχέσεις.Λόγω της βαθιάς του γνώσης του ιστορικού βάθους των γερμανο-τουρκικών δεσμών, τόνιζε τότε προφητικά, ότι η εάν η Ελλάδα αναγκαστεί να αναζητήσει οικονομικό προστάτη εντός της Ευρώπης (εννοώντας την Γερμανία), λόγω της προβλεπόμενης από τον ίδιο οικονομικής χρεωκοπίας του παρασιτικού ελληνικού συστήματος (όπως και έγινε το 2010), τότε στην περίπτωση αυτή θα τίθεντο σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά μας θέματα.

Η ΕΡΕΥΝΑσχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Η ΕΡΕΥΝΑδιαβάστε επίσης
ΤΣΑΙ ΟΛΥΜΠΟΣ Nature Spot e-shop