Πέμπτη 01.10.2020 | Εορτάζουν: Ανανίας, Νίνος, Θηρεσία, Ρωμανός, Ρωμάνα, Ρωμανή

Μια τελευταία ευκαιρία για το ΞΕΝΙΑ Καλαμπάκας

ΤΟΠΙΚΑ17.12.2019 | 4:32 μμ

Γράφει ο/η

Ελένη Χολέβα

Γράφει ο/η Ελένη Χολέβα

Η Καλαμπάκα, ήταν ο τόπος που επιλέχθηκε να ξεκινήσουν τα πρώτα βήματα του τουριστικού ανοίγματος της χώρας στον κόσμο, όπως αντίστοιχα συνέβη σε πολλές περιοχές της χώρας, κυρίως στο νησιωτικό ιστό. Αν δει κανείς σήμερα την απόφαση αυτή, βλέπει ότι πρόκειται για μια διορατική στιγμή η οποία επισφραγίστηκε με μια μοναδική δημόσια αρχιτεκτονική παραγωγή μέσα από τη δημιουργία των Ξενία. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα μήνυμα στις μέρες μας. Βέβαια, τα Μετέωρα εμπνέουν τον κορυφαίο αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη που κατάφερε να δημιουργήσει μέσα στο απαιτητικό περιβάλλον των Μετεώρων ένα αξεπέραστο αρχιτεκτονικό δείγμα, το οποίο μνημονεύεται τόσο στην ελληνική όσο και στην ξένη βιβλιογραφία.

Τι έκανε τα Ξενία, και συγκεκριμένα την ξενοδοχειακή μονάδα της Καλαμπάκας, τόσο ξεχωριστά; Στην ουσία ήταν η πρώτη φορά που η αρχιτεκτονική έκανε πρόταση για το είδος του τουρισμού που αφορά τη χώρα. Ένας τουρισμός που δίνει σημασία στον περιβάλλοντα χώρο, που παίρνει ενέργεια από αυτόν, με κτίρια που δεν «επιβάλλονται», που δεν αποτελούν «καρικατούρες» του τοπίου ή της ιστορικής μνήμης, αλλά που αναπνέουν ως φυσική προέκταση του κόσμου γύρω τους. Όλο αυτό βέβαια, με μια οικολογική και ανθρώπινη προσέγγιση, με χώρους που εκμεταλλεύονταν το φυσικό φως, το υπάρχουν περιβάλλον.

Κτίρια ανοιχτά στον χώρο

Κάπως έτσι, το Ξενία Καλαμπάκας, παρέμενε ένας τόπος όπου οι τουρίστες ζούσανε τη χαλαρότητα των στιγμών τους μέσα σε ένα χώρο γαλήνης ενώ την ίδια στιγμή, οι Καλαμπακιώτες είχαν ελεύθερη πρόσβαση στο περιβάλλον του ξενοδοχείου σαν να έκαναν την βόλτα τους σε ένα πάρκο. Πράγμα σπάνιο για τα δεδομένα της σημερινής τουριστικής ανάπτυξης που θέλει ξενοδοχειακές μονάδες απομονωμένες, κλειστές, απρόσιτες. Αυτή η αλλαγή προς τον τρόπο που σήμερα προσεγγίζουμε την τουριστική γραμμή, έμελλε να κλείσει τα Ξενία ανάμεσα σε αυτά και το ξενοδοχείο της Καλαμπάκας.

Τελευταία φορά που άνοιξε τις πύλες του το ξενοδοχείο για να υποδεχτεί κόσμο, ήταν το 2007. Τότε η Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων, μέσα από παρεμβάσεις κορυφαίων σύγχρονων επιστημόνων θέλουν να απευθύνουν ένα κάλεσμα, μια προειδοποίηση, ότι αν δεν βρεθεί λύση, ο θησαυρός των Ξενία θα χαθεί. Και το απηύθυναν αυτό με κάθε τρόπο. Στην περιοχή μας με μια εκδήλωση ανοιχτή προς το κοινό, με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσουν μνήμες και θα επιτευχθεί μια επανασύνδεση με το παρελθόν του κτιρίου. Όσοι δημοσιογράφοι καλύπταμε τότε το ρεπορτάζ, θυμόμαστε πολύ καλά τις φθορές, οι οποίες είναι πολλαπλάσιες σήμερα, μια δωδεκαετία αργότερα.  Οι προειδοποιήσεις των αρχιτεκτόνων δεν κατάφεραν παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις να αλλάξουν το ρου της κατάστασης. Κι αυτό ίσως πολύ αργά. Κάποια κτίρια Ξενία έχουν ήδη περάσει στην ιδιωτική εκμετάλλευση, κάποια βρίσκονται στο δρόμο αυτό ενώ από τις λίγες περιπτώσεις διαφοροποίησης είναι αυτό της Σάμου με το υπέροχο έργο του Φασιανού, όπου γίνεται προσπάθεια αναστύλωσης και αλλαγής της λειτουργίας του σε πολιτιστικό χώρο της περιοχής.

Η «σκυτάλη» στον ιδιώτη

Στα καθ’ ημάς, φαίνεται ότι το Ξενία Καλαμπάκας, παίζει το «τελευταίο» του χαρτί. Με λίγα λόγια, ο δρόμος είναι η ιδιωτική εκμετάλλευση ή σύμπραξη με ιδιώτη και δήμο. Ο Δήμος Μετεώρων, σύμφωνα και με το δήμαρχο κ. Θοδωρή Αλέκο, δεν στάθηκε δυνατό να βρει τους πόρους ώστε να ανακαινίσει και να επαναλειτουργήσει το υπέροχο αυτό κτίριο. Για να σωθεί, αλλά και ο δήμος να αποκομίσει κάποιο όφελος, η αξιοποίηση από ιδιώτη, φαίνεται να είναι ένας δρόμος τον οποίο όμως, και η δημοτική αρχή με τη σειρά της θα πρέπει να βαδίσει προσεκτικά.

Όπως τονίζει ο κ. Αλέκος, «Είναι σημαντικό σε κάθε περίπτωση, υπάρξει και ο αντίστοιχος σεβασμός απέναντι στο ιστορικό κτίριο και στο μοναδικό αρχιτεκτονικό έργο του Άρη Κωνσταντινίδη. Το θέμα θα τεθεί προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο πιθανότατα μέσα στον Ιανουάριο. Ήδη έχουν δρομολογηθεί διαδικασίες για την κατάθεση μιας ολοκληρωμένης πρότασης που θα μπορέσει να αποφέρει σημαντικά οφέλη για το δήμο Μετεώρων».

Βέβαια, είναι πραγματικά λυπηρό ότι στις μέρες μας μοιάζει ακατόρθωτο όχι απλα να δημιουργηθεί  ένας τέτοιος ιστός δημόσιας τουριστικής υποδομής, αλλά και να στηριχτεί ακόμη και ο υπάρχον. Ότι και να γίνει βέβαια, το όποιο έργο θα πρέπει να ζυγίσει και να ισορροπήσει τη σχέση του κτιρίου με το παρελθόν και το μέλλον αλλά και την απόλυτη συνύπαρξή του με τον χώρο των Μετεώρων, σαν να μην είχε λείψει ποτέ από αυτόν.

 

 

Η ΕΡΕΥΝΑσχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Η ΕΡΕΥΝΑδιαβάστε επίσης
Η φρέσκια γεύση που δίνετε στην ημέρα σας... Nature Spot e-shop